Prepareren is naast techniek ook kunst.  Als je regelmatig opgezette dieren onder ogen krijgt, bijv. op marktplaats of in een natuurmuseum, of bij een verzamelaar zie je na een tijd grote verschillen in kwaliteit. Om van een lege huid weer een goed opgevuld dier te maken, die natuurlijk over komt valt nog niet mee, zoals we in deze voorbeelden zien. De ene preparateur is nu eenmaal beter dan de ander, zoals in elk beroep.

 

  w zweedse leeuw

 

 

 

 

 

 w zweedse leeuw2

 

Dit is de misschien wel het beroemdste voorbeeld van 'crap taxidermy' . Het is de leeuw die de Zweedse koning Frederik I in1731 kreeg. Toen de leeuw stierf kreeg een preparateur de opdracht hem op te zetten, met dit resultaat. De leeuw werd inderdaad onsterfelijk....
Je ziet dat de leeuw van opzij gezien er nog redelijk uitziet, maar van voren gaat het toch echt behoorlijk mis. Wat voor idee de preparateur van een leeuwengebit had?

Soms heeft een preparateur geen goed beeld van de vogel in het wild. De vogel heeft wel een lange nek, maar die hoort in een S-bocht in het lichaam te zitten. Het is altijd goed om de vogel buiten te bekijken of veel foto's als voorbeeld erbij te hebben als je aan het prepareren bent.

 

w pijlstaart2w pijlstaart1

De pijlstaarteend en wat een preparateur er van maakte.

 

Grofweg zijn er bij het prepareren 2 fasen:
Fase 1: het villen, schoonmaken, wassen en drogen en vervolgens onderdelen maken (kunstlijf, hals, dijen) en dichtnaaien. Dit lukt meestal nog wel.
Je maakt wel eens een scheurtje in de huid, maar dat is gemakkelijk dicht te naaien.

 

w zanglijsters

Het binnenwerk van een opgezette vogel

Dan komt fase 2: het modelleren. Hierbij komt het er op aan dat de vogel de juiste verhoudingen meekrijgt: is de nek niet te lang, heeft de kop de juiste bolling, staan de poten niet te ver naar achteren, is de borst bol genoeg, enzovoorts. Allemaal keuzes en zaken die goed of minder goed of zelfs fout kunt doen. De vogel moet de juiste gezichtsuitdrukking meekrijgen, dus de plaatsing van de ogen is heel belangrijk. Kijkt hij je aan, van voren? Zitten ze links en rechts symmetrisch? Liggen ze diep genoeg?

 

w schele velduilw jonge kraaiw grote bonte specht

Positie van de ogen                 Poten te ver naar achteren    Vleugel verkeerd ingevouwen

 

Bij het modelleren komt het er ook op aan dat alle veren weer goed op hun plek komen te liggen. De huid ligt los over het kunstlijf, net als bij ons de kleding. Je kunt dus 'de kraag omhoog trekken', om het maar zo uit te drukken. Je weet zelf wel dat een shirt niet lekker zit als de schouders niet op de goede plek zitten: de stof gaat trekken en plooien. Dat kan bij een vogelhuid ook gebeuren, maar daar is het nog vervelender, want op die losse huid zitten veren. Die horen mooi aan te sluiten, zodat de vogel mooie contouren krijgt. daarom heet een preparateur ook wel een taxidermist; letterlijk een huidverplaatser.
Ook een lastige klus is het goed invouwen van de vleugel en de pols goed weg te werken onder de veren van de romp. Kijk maar eens goed naar een merel op een tak: de vleugel is bijna niet terug te vinden, zo mooi zit hij opgevouwen en verstopt onder de veren van de romp.

Wil je meer lezen over prepararen, lees dan het krantenartikel over Het opzetten van een kerkuil . Kerkuil nummer NLA5482767

Als je 2 preparateurs dezelfde dode vogelsoort in handen geeft, hoeft het eindresultaat dus niet hetzelfde te zijn. Hier zie wat 2 preparateurs van een dood ruigpootuiltje maakten. Hier komt het vooral aan op de juiste bolling van de kop en de plaatsing van de ogen. Let ook op de vorm van de gezichtssluier.

 

w 2 ruigpootuiltjes

Tweemaal een opgezet ruigpootuiltje

En vergelijk dat eens met een levend exemplaar.

w ruigpootuil


Tot slot, als eerbetoon aan de edele kunst van het prepareren een opgezette zanglijster, die wel zeer levensecht oogt. Dit is wereldklasse!

w zanglijster