Wat je visie op het paradijs ook is, nog steeds staat een paradijs voor iets dat onbedorven, bijzonder mooi, lieflijk is. En op allerlei manieren verlangen we terug naar dat verloren paradijs. Als herinnering werden verschillende dieren en planten vanwege hun bijzondere schoonheid geƫerd met een paradijs-naam. Maar zelfs bij deze schoonheden is het niet allemaal zo paradijselijk als je zou verwachten: het rommelt in het paradijs,alweer, nog steeds....

We hebben een bijzondere omgang met otters: eerst in Nederland verdwenen door bejaging en vervuiling en nu gekoesterd als icoon van natuurbescherming. Wat de zeehond in de jaren '80 voor elkaar kreeg, lukt de otter ook: royale media aandacht. Hij is bedreigd en zeldzaam en dus interessant, hij heeft een aangenaam, aaibaar uiterlijk en tot slot is hij de kroon op allerlei natuurbeschermingsmaatregelen. Dat was tot voor kort wel heel anders! Toen kreeg de otter een heel ander soort aandacht.

In de vorige aflevering ging het over de eenhoorn, die niet bleek te bestaan, maar onbedoeld de aandacht vestigde op een heel ander dier: de eentand, beter bekend als de narwal. Geen wit paard met een hoorn op zijn kop, maar een zeezoogdier, met de bijzonderste tand uit het hele dierenrijk.

 

Een maagd heeft een bijzondere status. Bij voorkeur werden maagden aan de goden geofferd, omdat ze onbezoedeld waren. En maagden zijn niet alleen betoverend voor mannen.....

Op weg naar de kortste dag van het jaar, in de donkere dagen van december, wil ik jullie graag laten meegenieten van de meest kleurige dieren die ik ken. Bij ons zijn kikkers bijvoorbeeld groen, maar wat vind je van een lichtblauwe kikker met oranje handjes? Of een nachtvlinder met de kleuren van Engelse drop? En wat dacht je van een rups als kerstboom en dan een spin als kerstster? Het kan allemaal: een feestje van kleuren!